Decoraties Maastrichts aardewerk, 1836-1969 > Regout-Sphinx

Het beeldmerk van SphinxDe Belgische opstand van 1830 werd gevolgd door een economische blokkade van Maastricht. Pas vier jaar jaar later werd de invoer van Belgische grondstoffen en halffabrikaten in Maastricht weer toegestaan, mits zij dan ook in Maastricht verwerkt of bewerkt werden. Petrus Regout (1801-1878) zag zijn kans schoon en zette zijn ambachtelijke kristal- en glasslijperij om in een modern, gemechaniseerd bedrijf met stoommachines. In 1836 voegde hij een eveneens gemoderniseerde aardewerkfabriek daaraan toe.

De beginjaren van de aardewerkproductie bij Regout waren moeilijk. Het duurde bijna twee decennia, voordat het Maastrichtse product zich kon meten met het beroemde Engelse aardewerk van die dagen. Vanaf het midden van de jaren 1850 lukte het Regout het gewenste kwaliteitsaardewerk te fabriceren en begonnen zijn producten aan een zegetocht over de hele wereld. Aan het eind van de negentiende eeuw had het bedrijf, enorm gegroeid en inmiddels geleid door zonen en kleinzonen van de stichter, voor niet minder dan 31 exportmarkten handelsmonopolies afgesloten.

In 1899 werd de naam van het bedrijf, tot dan toe bekend onder de naam Petrus Regout, veranderd in 'Sphinx'. Als logo gebruikte de fabriek toen al twintig jaar de beeltenis van een liggende sfinx.

Behalve een enorm assortiment aan huishoudelijk aardewerk produceerde het bedrijf al in het midden van de negentiende eeuw zogenaamd klein sanitair, zoals lampetstellen, nachtpotten en secreettrechters. In 1899 kwam daar een noviteit bij: het watercloset.

Gedurende de twintigste eeuw verschoof de aandacht van Sphinx langzaam maar zeker van huishoudelijk aardewerk naar sanitair. In 1969 werd, na ruim 130 jaar, de productie van huishoudelijk aardewerk beëindigd. Sindsdien vervaardigt het bedrijf uitsluitend sanitair en tegels.  

Voorbeelden uit deze collectie Decoraties Maastrichts aardewerk, 1836-1969

Bekijk alle afbeeldingen uit deze collectie